Wertykalny horyzont

„Wertykalny horyzont” to projekt, w którym wykorzystuję przestrzeń między twórcą a rzeczywistością jako ekran projekcyjny. Dzięki użyciu aparatu fotograficznego z funkcją panoramy i obiektywu fish-eye przestrzeń ta jest wyolbrzymiana a kadr obejmuje kilka planów. Wyolbrzymienie „planu 0” tworzy fizyczny obszar fotografii umożliwiający mi komentowanie kadru. Graficzny lub tekstowy komentarz razem z obrazem zarejestrowanej sytuacji społeczno-pejzażowej tworzą obrazy fotograficzno-graficzne. Niekiedy nie stosuję komentarza graficznego – zawartość fotografii bywa wystarczająca. Podstawowym elementem każdego kadru są stopy. Ten obiekt umieszczony jest na planie „-1” naprzeciwko „pejzażu społecznego”. Stopy nie są wyłącznie elementem kompozycji – są symbolicznym świadkiem każdej zarejestowanej sceny czy sytuacji. Wskazują na człowieka, jako autora. Ich osobowa a jednocześnie odpersonalizowana forma pozwala odbiorcy na postawienie siebie w miejscu twórcy, na spojrzenie własnymi oczami wgłąb fotografii i zbudowanie własnego poglądu, interpretację – na akt twórczy odbiorcy. Projekt „Wertykalny horyzont” bazuje na fotografiach analogowych wykonanych aparatami Pentax MZ-5n i Pentax Z-1P z wykorzystaniem funkcji „Panorama” i obiektywu fish-eye. Żadna fotografia nie została skadrowana. Skanowane kadry wydrukowane są na matowym papierze umożliwiającym rysowanie i malowanie. Przedstawiam obrazy wraz z oprawą (passe-partout) ponieważ graficzne komentarze przekraczają niekiedy format fotografii – oprawa staje się elementem kreacji.