(BE)kijk het maar, een beeldessay over kijken en bekeken worden.

Als bewoner van de wijk Charlois in Rotterdam kom ik dagelijks in aanraking met armoede, mensen die aan het overleven zijn i.p.v. leven. Velen voelen zich ongezien of gereduceerd tot een stereotiep beeld. Hoe kan ik de complexiteit laten zien zonder de ander geweld aan te doen en te vervallen in stereotype beelden of weg te kijken? Compassie, geeft ruimte voor een andere beeldtaal en dialoog.