Announcing 38 Award-Winning Black & White Photographers!
I was deeply impressed by the emotional depth and technical mastery displayed across the board. From intimate personal stories to bold, conceptual work, the photographers demonstrated the powerful ability of monochrome to evoke timeless narratives. It was inspiring to see how each artist used the medium to explore complex themes and bring unique perspectives to life.”
picks
Luiza Kons’ photographs are full of personality, intimacy, humor, and carefree, tender moments. With a snapshot aesthetic, the work comes across as fresh, casual, and real. Kons combines photos that are not bounded by linear storytelling logic, nor are they limited to a specific style of imagery. In fact, it is this jumble of artistic approaches that makes the work feel very real and un-self-conscious. The group of pictures creates a mood and sensibility that feels intimate, random, impromptu and authentic.
In her statement about the project, Kons writes: “The outcome is a chaotic universe bound by strangeness, mistakes, imperfections. In a journey to invent life on our own terms.” Bravo!
Drew Waters' garden is a cultural stage, a theatre where the vices and whims of the bourgeoisie are staged.
A place that narrates the inhabitants of the house and their imagery, the choice of using flash shifts the narrative to a surreal level that allows the viewer to enter deeply into the world of the photographer.
Astrid Verhoef's 'Human/Nature' series is bold and striking, yet lures you in with a sense of curiosity. An anonymous figure (of the artist herself) faces out into a constructed geometric landscape, drawing us towards her own perspective. This gives a sense of who Astrid is as an artist. Working independently, and at scale, to create meticulous still life setups (this is done without AI generated imagery - only basic montages were used when needed), she has balanced each element serenely to create a surreal sense of beauty.
Sangjin Kim is my Juror's pick for his powerful, intimate portrayal of Korean life in Los Angeles. His work offers a nuanced exploration of the complexities of race relations and the struggles of fitting in, while also revealing the communities' internal politics. Kim captures both the beauty and tension of cultural identity in a way that is deeply personal and universally resonant.
Two men. A hand on a shoulder. A gesture.
I feel the touch. I know what it is like when someone else put their hand on my shoulder. Everything in this image floats together in shapes and textures that fit so well. This is two wrestlers? I am surprised. Puzzled. How can a touch from a wrestler be that gentle? This is how I would touch my loved one.
Tell him that I am taking care of him no matter what. This is the image that touched me the most, this is the image that started as a knot in my stomach and finally made me shiver.
Photographers use AI tools for different purposes: idea generators, hybrid incubators, and simple editors. Norberto Pezzotta studies and questions the tool itself and how it shapes our beliefs and ideals. Augmented Reality puts AI, beauty, and humanness under the microscope, highlighting the importance of working outside the tool to maintain our integrity, authenticity, and diversity. In Pezzota’s laboratory-like settings, an experiment is underway that brings together the ever-sharp AI-generated creations, masking the softer presence of the human form, often dissolving, becoming a distant memory. Who makes up the algorithmic ideals that we prescribe to? This work asks us to step back, see the many possibilities of what we find beautiful, and question why.
Richard Cannon’s work effectively merges the personal memories of D-Day veterans with historical context, creating a powerful and moving piece. By overlaying their present-day portraits with archival images from their past experiences, the work transcends time and conveys a universal message. The contrast between the intensity of war and the peaceful demeanor of the veterans today creates a visually striking impact.
Moreover, the use of black-and-white photography plays an essential role in seamlessly connecting the past and present, highlighting the gravity of history while adding an emotional depth to the piece. The monochrome palette eliminates distractions and focuses the viewer's attention on the subject's story, enhancing the overall experience.
The Black & White Photography Awards 2024 reminded me of my first love for photography in my high school darkroom, where my teacher let me in early to start processing—a passion that carried me through college. The range of submissions this year was both inspiring and challenging to evaluate, as making selections can feel deeply personal. I aimed to choose work that invites introspection from a wide range of viewers, highlighting the power of monochrome to distill moments into their purest forms.”
Our International Jury
مایکل فولی گالری همنام خود را در پاییز ۲۰۰۴ پس از چهارده سال کار با گالریهای عکاسی برجسته، از جمله Fraenkel Gallery، Howard Greenberg Gallery، و Yancey Richardson Gallery افتتاح کرد.
در سال ۲۰۰۲، فولی با خدمت در هیئت علمی School of Visual Arts، Fashion Institute of Technology، و International Center of Photography، علاقه خود به آموزش و همکاری با هنرمندان را ادامه داد، جایی که او در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در مورد مسائل عکاسی معاصر تدریس و سخنرانی میکند.
او در سال ۲۰۲۳ به عنوان مدیر گالری فروشگاه و گالری Leica در نیویورک Meatpacking پیوست.
فولی با همسرش، مایا، و پسرش، جک، در منهتن زندگی میکند.
می-لای استون ویراستار عکس، فرهنگ برای گاردین است. او بخشی از تیم بینالمللی است که گالریهای عکاسی آنلاین روزانه، مقالات، ویژگیها و تصاویر تکی را انتخاب و تولید میکند تا با مخاطبان جهانی خوانندگان گاردین به اشتراک گذاشته شود.
جیکوب آوه سوبول یک عکاس برنده جوایز و عضو مگنوم فوتوز است. او چندین مونوگراف از سبک منحصر به فرد و بیانی خود در عکاسی سیاه و سفید منتشر کرده و آثار خود را به طور گستردهای به نمایش گذاشته است. تصاویر او بر جهانی بودن احساسات انسانی و جستجوی عشق در محیطهای اغلب سخت تمرکز دارد.
او در سال ۱۹۷۶ در کپنهاگ، دانمارک به دنیا آمد و در کانادا، گرینلند و توکیو زندگی کرده است، قبل از اینکه در سال ۲۰۰۸ به دانمارک بازگردد. او در سالهای اخیر به طور گسترده سفر کرده و در سیبری، تایلند، مغولستان، آمریکا و چین عکاسی کرده است در حالی که در کپنهاگ مستقر بوده است.
کتاب او "I, Tokyo” جایزه ناشران اروپایی لایکا را در سال ۲۰۰۸ دریافت کرد. در سال ۲۰۱۲ او شروع به عکاسی در طول راهآهن ترانس-سیبری کرد و پنج زمستان بعدی را به عکاسی در استان دورافتاده یاکوتیا در روسیه برای پروژه "Road of Bones" گذراند. او پروژههای جاری در دانمارک ("Home") و ایالات متحده ("America") دارد.
آنتونیو که در سال ۱۹۸۱ در کورتونا به دنیا آمد، پس از سالها عکاسی تصمیم گرفت رویای خود را به یک پروژه واقعی تبدیل کند؛ و به این ترتیب، در سال ۲۰۱۱، Cortona On The Move به وجود آمد، یک جشنواره بینالمللی عکاسی و روایت بصری که به همراه گروهی از دوستان ایجاد شد. در ده سال گذشته، Cortona On The Move به یکی از مهمترین جشنوارههای عکاسی اروپا تبدیل شده است. آنتونیو در حال حاضر معاون مدیر در Gallerie d'Italia در تورین، واقع در Piazza San Carlo است: چهارمین موزه Intesa Sanpaolo در کنار موزههای میلان، ناپل و ویچنزا. یک فضای نمایشگاهی اختصاص داده شده به عکاسی که ۹۰۰۰ متر مربع در Palazzo Turinetti، درست در قلب تورین را پوشش میدهد.
کریس گریوز یک هنرمند و ناشر مستقر در نیویورک و کالیفرنیا است. او بنیانگذار MONOLITH EDITIONS، یک انتشارات متعلق به سیاهپوستان است که به نمایش آثار هنرمندان رنگینپوست در زمینههای مختلف که به مسائل نژاد، هویت، برابری، جنسیت، تمایلات جنسی و طبقه میپردازد، اختصاص دارد.
در عکاسی خود، او از ترکیبی از روشهای مفهومی و مستند برای بررسی ظرافتهای قدرت اجتماعی و سرمایهداری، در کنار موضوعات مهم دیگر، استفاده میکند.
گریوز همچنین عضو هیئت مدیره Blue Sky Gallery: Oregon Center for the Photographic Arts، پورتلند؛ و The Architectural League of New York به عنوان معاون رئیس عکاسی است.
یومی گوتو، یک کیوریتور مستقل مستقر در ژاپن، در تولید جامع، کیوریشن، ویرایش عکس، نشر، تحقیق، مشاوره، آموزش و توسعه استعدادهای مرتبط با عکاسی تخصص دارد. علاقههای اصلی او در زمینههای درگیری، مسائل اجتماعی معاصر، نقض حقوق بشر و مسائل زنان است. یومی در کمپینها و نشریات عکاسی برای سازمانهای بشردوستانه و حقوق بشر، همچنین داوری، نامزدی، کیوریشن و تولید برای جوایز بینالمللی عکاسی، جشنوارهها و رویدادهای عکاسی شرکت داشته است. او همچنین به عنوان یکی از بنیانگذاران و کیوریتور "Reminders Photography Stronghold" (RPS) فعالیت میکند و فعالیتهای متنوعی مرتبط با عکاسی را تسهیل میکند. علاوه بر این، او "RPS KYOTO PAPEROLES" را در سال ۲۰۲۰ تأسیس کرد و از آن زمان به طور فعال درگیر بوده است.
جیم کاسپر سردبیر مجله لنزکالتور است، یکی از مقاصد آنلاین پیشرو برای کشف عکاسی معاصر جدید از سراسر جهان. به عنوان یک عضو فعال در دنیای عکاسی معاصر، کاسپر عاشق ملاقات با عکاسان و صحبت درباره عکاسی است. او نمایشگاههای هنری را برگزار میکند، کتابها را منتشر میکند، کارگاهها را برگزار میکند، به عنوان داور بینالمللی خدمت میکند، عکاسان را برای جوایز کلیدی نامزد میکند و مشاور سازمانهای هنری و آموزشی است.
