Announcing 38 Award-Winning Black & White Photographers!
I was deeply impressed by the emotional depth and technical mastery displayed across the board. From intimate personal stories to bold, conceptual work, the photographers demonstrated the powerful ability of monochrome to evoke timeless narratives. It was inspiring to see how each artist used the medium to explore complex themes and bring unique perspectives to life. ”
picks
Luiza Kons’ photographs are full of personality, intimacy, humor, and carefree, tender moments. With a snapshot aesthetic, the work comes across as fresh, casual, and real. Kons combines photos that are not bounded by linear storytelling logic, nor are they limited to a specific style of imagery. In fact, it is this jumble of artistic approaches that makes the work feel very real and un-self-conscious. The group of pictures creates a mood and sensibility that feels intimate, random, impromptu and authentic.
In her statement about the project, Kons writes: “The outcome is a chaotic universe bound by strangeness, mistakes, imperfections. In a journey to invent life on our own terms.” Bravo!
Drew Waters' garden is a cultural stage, a theatre where the vices and whims of the bourgeoisie are staged.
A place that narrates the inhabitants of the house and their imagery, the choice of using flash shifts the narrative to a surreal level that allows the viewer to enter deeply into the world of the photographer.
Astrid Verhoef's 'Human/Nature' series is bold and striking, yet lures you in with a sense of curiosity. An anonymous figure (of the artist herself) faces out into a constructed geometric landscape, drawing us towards her own perspective. This gives a sense of who Astrid is as an artist. Working independently, and at scale, to create meticulous still life setups (this is done without AI generated imagery - only basic montages were used when needed), she has balanced each element serenely to create a surreal sense of beauty.
Sangjin Kim is my Juror's pick for his powerful, intimate portrayal of Korean life in Los Angeles. His work offers a nuanced exploration of the complexities of race relations and the struggles of fitting in, while also revealing the communities' internal politics. Kim captures both the beauty and tension of cultural identity in a way that is deeply personal and universally resonant.
Two men. A hand on a shoulder. A gesture.
I feel the touch. I know what it is like when someone else put their hand on my shoulder. Everything in this image floats together in shapes and textures that fit so well. This is two wrestlers? I am surprised. Puzzled. How can a touch from a wrestler be that gentle? This is how I would touch my loved one.
Tell him that I am taking care of him no matter what. This is the image that touched me the most, this is the image that started as a knot in my stomach and finally made me shiver.
Photographers use AI tools for different purposes: idea generators, hybrid incubators, and simple editors. Norberto Pezzotta studies and questions the tool itself and how it shapes our beliefs and ideals. Augmented Reality puts AI, beauty, and humanness under the microscope, highlighting the importance of working outside the tool to maintain our integrity, authenticity, and diversity. In Pezzota’s laboratory-like settings, an experiment is underway that brings together the ever-sharp AI-generated creations, masking the softer presence of the human form, often dissolving, becoming a distant memory. Who makes up the algorithmic ideals that we prescribe to? This work asks us to step back, see the many possibilities of what we find beautiful, and question why.
Richard Cannon’s work effectively merges the personal memories of D-Day veterans with historical context, creating a powerful and moving piece. By overlaying their present-day portraits with archival images from their past experiences, the work transcends time and conveys a universal message. The contrast between the intensity of war and the peaceful demeanor of the veterans today creates a visually striking impact.
Moreover, the use of black-and-white photography plays an essential role in seamlessly connecting the past and present, highlighting the gravity of history while adding an emotional depth to the piece. The monochrome palette eliminates distractions and focuses the viewer's attention on the subject's story, enhancing the overall experience.
The Black & White Photography Awards 2024 reminded me of my first love for photography in my high school darkroom, where my teacher let me in early to start processing—a passion that carried me through college. The range of submissions this year was both inspiring and challenging to evaluate, as making selections can feel deeply personal. I aimed to choose work that invites introspection from a wide range of viewers, highlighting the power of monochrome to distill moments into their purest forms. ”
Our International Jury
Michael Foley opende zijn gelijknamige galerie in de herfst van 2004 na veertien jaar te hebben gewerkt bij bekende fotogaleries, waaronder Fraenkel Gallery, Howard Greenberg Gallery en Yancey Richardson Gallery.
In 2002 zette Foley zijn interesse in het opleiden en werken met kunstenaars voort door te dienen als docent aan de School of Visual Arts, Fashion Institute of Technology en International Center of Photography, waar hij lesgeeft en lezingen geeft over hedendaagse fotografie op bachelor- en masterniveau.
In 2023 trad hij toe tot Leica als galeriedirecteur van de New York Meatpacking Store & Gallery.
Foley woont in Manhattan met zijn vrouw, Maya, en zoon, Jack.
Mee-Lai Stone is een foto-editor, Cultuur voor The Guardian. Ze maakt deel uit van het internationale team dat dagelijks online fotogalerijen, essays, artikelen en enkele beelden selecteert en produceert om te delen met het wereldwijde lezerspubliek van The Guardian.
Jacob Aue Sobol is een bekroonde fotograaf en lid van Magnum Photos. Hij heeft verschillende monografieën gepubliceerd van zijn unieke, expressieve stijl van zwart-witfotografie en zijn werk op grote schaal tentoongesteld. Zijn beelden richten zich op de universaliteit van menselijke emoties en de zoektocht naar liefde in vaak harde omgevingen.
Geboren in Kopenhagen, Denemarken in 1976, heeft hij in Canada, Groenland en Tokio gewoond, voordat hij in 2008 terugkeerde naar Denemarken. Sindsdien heeft hij uitgebreid gereisd, fotograferend in Siberië, Thailand, Mongolië, Amerika en China, terwijl hij gevestigd bleef in Kopenhagen.
Zijn boek "I, Tokyo" werd bekroond met de Leica European Publishers Award in 2008. In 2012 begon hij te fotograferen langs de Trans-Siberische Spoorlijn en bracht de volgende vijf winters door met fotograferen in de afgelegen Russische provincie Jakoetië voor zijn project "Road of Bones." Hij heeft lopende projecten in Denemarken ("Home") en de Verenigde Staten ("America").
Geboren in Cortona in 1981, besloot Antonio na jaren van fotograferen om een droom om te zetten in een echt project; en zo werd in 2011 Cortona On The Move geboren, een internationaal festival voor fotografie en visuele verhalen, gecreëerd samen met een groep vrienden. In tien jaar tijd is Cortona On The Move uitgegroeid tot een van Europa's belangrijkste fotografiefestivals. Antonio is momenteel adjunct-directeur bij de Gallerie d'Italia in Turijn, gelegen aan de Piazza San Carlo: het vierde museum van Intesa Sanpaolo naast die van Milaan, Napels en Vicenza. Een tentoonstellingsruimte gewijd aan fotografie van 9.000 m2 in Palazzo Turinetti, midden in het hart van Turijn.
Kris Graves is een kunstenaar en uitgever gevestigd in New York en Californië. Hij is oprichter van MONOLITH EDITIONS, een Black-owned uitgeverij die zich richt op het tonen van werk van kunstenaars van kleur in verschillende media die kwesties van ras, identiteit, gelijkheid, gender, seksualiteit en klasse behandelen.
In zijn eigen fotografie gebruikt hij een mix van conceptuele en documentaire praktijken om de subtiliteiten van maatschappelijke macht en kapitalisme te verkennen, naast andere belangrijke onderwerpen.
Graves zit ook in het bestuur van Blue Sky Gallery: Oregon Center for the Photographic Arts, Portland; en The Architectural League of New York als Vice President of Photography.
Yumi Goto, een onafhankelijke curator gevestigd in Japan, is gespecialiseerd in uitgebreide productie, curatie, foto-editing, publicatie, onderzoek, consulting, educatie en talentontwikkeling met betrekking tot fotografie. Haar belangrijkste interesses liggen bij conflicten, hedendaagse sociale kwesties, mensenrechtenschendingen en vrouwenkwesties. Yumi is betrokken geweest bij fotografische campagnes en publicaties voor humanitaire en mensenrechtenorganisaties, evenals bij jurering, nominaties, curatie en productie voor internationale fotografieprijzen, fotofestivals en evenementen. Ze is ook medeoprichter en curator van "Reminders Photography Stronghold" (RPS), waar ze veelzijdige activiteiten met betrekking tot fotografie faciliteert. Daarnaast heeft ze in 2020 de “RPS KYOTO PAPEROLES” opgericht en is sindsdien actief betrokken.
Jim Casper is de hoofdredacteur van LensCulture, een van de toonaangevende online bestemmingen om nieuwe hedendaagse fotografie van over de hele wereld te ontdekken. Als een actief lid van de hedendaagse fotografiewereld, ontmoet Casper graag fotografen en praat hij over fotografie. Hij curateert kunsttentoonstellingen, publiceert boeken, geeft workshops, fungeert als internationale jurylid, nomineert fotografen voor belangrijke prijzen en is adviseur voor kunst- en onderwijsorganisaties.
