با سلام مهدي پاسگر هستم متولد ١٣٥٢،فعاليت عكاسي را بصورت جدي از سال ٨٦ اغاز كردم وبصورت اكادمي دوره عكاسي را در مركز اموزش فرهنگي و هنري دانشگاه تهران به مدت ٤ سال گذرانده ام، عضو فدراسيون بين المللي هنر عكاسي فرانسه و عضو افتخاري موسسه توسعه هنرهاي تجسمي معاصر ومدت 8 سال عضو انجمن عكاسان نگاه هستم كه به مدت ٢ سال رئيس هيت مديره و هم اكنون در سمت مديرعامل در خدمت اعضا انجمن انجام وظيفه ميكنم. مدت 10سال هست كه مجموعه اي رادر زمينه( فرم )در طبيعت بكر مناطق مختلف ايران عكاسي كردم با عنوان چهره هاي پنهان تا به حال سه نمايشگاه انفرادي در گالري بهزاد و خانه عكاسان و فرهنگسرای اندیشه با اين عنوان و موضوع داشتم،. موضوع اين اثار فرم وبه بياني ساده به تصوير كشيدن شكلهايي هست كه در طبيعت وجود دارد ولي ديدن انها نياز به نگاهي عميق و دقيق داردكه با جدا سازي سوژه كه معمولا بخشي از يك درخت يا صخره يا سنگ و چوب و استلاكميت و استلاكتيت موجود در غارهاهست ، بيننده در ان قاب مورد نظر تصويري از صورت انسان يا يك حيوان و يا حتي موجوداتي تخيلي را ميبيند.با توجه به تجربه اي كه در سه نمايشگاه قبل داشتم براي اثار عنواني را مشخص نميكنم ( عنواني كه در ذهنم هست) تا مخاطب با قوه تجسم و تخيل جستجو كند و تصاوير را با حافظه تصويري خود ببيند. در بيشتر موارد مخاطب تصويري را ميبيند كه من تجسم كردم و گاهي برداشتي كاملا متفاوت دارد ، كه حتي خود من با توضيحات بيننده قادر به ديدن شكل مورد نظر ايشان نيستم وجالب اينكه در بيشتر مواردهيچ كس نميتواند با توجه برداشتي كه داشته بيننده ديگر را براي ديدن تصورات خود قانع كند.گرچه در مورد بعضي از فريم ها رسيدن به يك نظر مشترك در ببينده ها ممكن است موفقيت خوبي بشمار بيايد ، اما به عقيده من برداشت هاي متفاوت از يك اثر، اوج موفقيت ان اثر هست كه به درستي نتيجه كار را به مخاطب واگذار ميكند، ذهن مخاطب را درگير موضوع ميكند تا بتواند فرم يا شكلي را در ان قاب پيدا كند.