PAGAN HEIGHTS
Burial mounds in the province of Drenthe, Netherlands
It was something with endless ice-ages of which the land was formed. Abrasive powers, fierce winds. That was all I wanted to know. The land lay there and it was enough. Land of cold lumps of earth, stones en sombre bogs. Burning in the heat of the summer. Bold and bumpy in winter. In my minds eye these visions made sense. A visionair of the past. Everywhere in the landscape of Drenthe you will find these animated traces and relicts from a far and distant past. If the province of Drenthe were to lie at sea it would be called Japan.
I was roaming Drenthe for a year with my old Ukranian medium format film camera. I crossed the heaths, woods, bogs rivers and villages to search for the ancient burial mounds en the ghost of the ancient mysterious landscape. With the folktales about giants, 'witte wieven' black hounded dogs, bog bodies and witches I photographed these thousand years old monuments. I was inspired by what archeologists find in the acid Drenthe sands in the heart of these these hills: Silhouettes of the dead. My images are 'silhouettes of place'. (Hence the titles, a string of gps coordinates of the heart of the hill depicted).
HEIDENSE HOOGTEN
Grafheuvels in Drenthe
Het was iets met eindeloze ijstijden, waardoor het land was gevormd. Schurende krachten, felle winden. Meer wilde ik er niet van weten. Het land lag daar en dat was genoeg. Land van koude kloeten aarde, stenen en sompige vennen. Brandend in de zon in de zomer. In de winter kaal en bonkig. In mijn hoofd kreeg ik al die beelden makkelijk bij elkaar. Als visionair van het verleden. Overal in het landschap vind je er de bezielde sporen uit een ver en duister verleden. Als de provincie Drenthe in zee had gelegen had zij Japan geheten.
Een jaar lang zwierf ik met mijn analoge Russische middenformaat camera door Drenthe. Met die camera om mijn nek kruiste ik heidevelden, bossen, vennen, riviertjes en dorpen op zoek naar mysterieuze grafheuvels en de geesten van het Drentse landschap. Met de eeuwenoude verhalen over reuzen, witte wieven, zwarte ongelukshonden, veenlijken en heksen in mijn achterhoofd fotografeerde ik deze duizenden jaren oude monumenten. Ik werd bij het fotograferen geïnspireerd door het weinige dat archeologen hebben gevonden in het hart van de heuvels; lijksilhouetten in het zand. Mijn foto’s zijn silhouetten van 'plaats'. (Vandaar de titels die bestaan uit een reeks cijfers die het gps-coördinaat van het hart van de afgebeelde grafheuvel vormen).